نه معنای ِ مِه
در صبح گاهان
نه معنای ِ جان
در عصرگاهان .....
نه سرو
که بالای ِ بلند َت
مامن ِ هراس ِ پرنده باشد
از خاک
نه سنگ
نشسته
در سکوت و صبوری ِ سنگ .
نه حتا آدمی
چنان که آدمی
و ابر
که در بند ِ سبک بالی ِ خویش است .
تو آنی
که معنا
در عبور از کلمات :
سرو
سنگ .
تو آنی
که جان
در گذر از اشیا :
آدمی
ابر .
نه معنای ِ مِه
نه معنای ِ جان
تنها مِه
تنها جان
و لغزان
تا از سرو و سنگ َت بگذری
از آدمی و ابر َت .
مِه ِ معنا
معنای ِ رقیق ِ صبح
مِه ِ جان
جان ِ کرخت ِ عصر ....
