|
پ بال پرنده حامیم راخ فرگرد بانان آیه ها مادام
نرده ها چاپلین رویاها نهان مشق
تو را که هیچ ماننده یی مگر تنها که کلام َت در بضاعت ِ کتابی نمی گنج َد .
تو را ماننده یی که دستان َت چتر ِ زمین است وقتی دریا را پرواز می دهی پیش تر که آسمان را بارانده باشی بر خویش که چتر ِ جهانی !
با گیسوان َت هر چه باد را بروب که گفته بودندمان خاکستر َت رود را خواب کرده است .
تو را که هیچ و تنها ماننده َت که تویی و دریغ .
|
|