|
پ بال پرنده حامیم راخ فرگرد بانان آیه ها مادام نرده ها
و دل َم سال هاست در مُشت ِ عشق می زن َد می دانی .
پرواز َم نمی آموزی مرگ َم را دیگر دریغ مدار یار !
که تو آن کودکی که از سر ِ مهر جوجه گنجشکی را در مُشت َش می چلان َد .
................................................................................. ازسفربه نهضت ِ حروفیه که باز می گردی ، کبود ِ کبود .... تازه باید میان ِ صدای ِ سرهنگ زاده و دل تنگی های ِ داستایفسکی دست و پا بزنی .... آن وقت تو در می آیی با این شعر.... تا یأ س م را مُلون کنی . |
|