بام به بام
تمام ِ بادبادک های َم را
به باد داده بودم
قد کشیدم
هجا به هجا
در رنگین کمان ِ فرفره و کلمات
و نام َت
زبان به ذهن َم دوخت
نام َت
که نام ِ دیگر ِ فراموشی ست .
وقتی آمدی
فرفره یی صورتی
به روسری ِ باد سنجاق کن
تا لکنت ِ قناری وا شود
در ذهن ِ اتاق
در هلهله ی ِ بادبادک های َم
که شبیه ِ مادر َم بود َند
وقتی شبیه ِ خواهر َم بود .
