پا سبا ن ِ حرم ِ دل شده َم شب همه شب
تا در این پرده جز اندیشه ی ِ او نگزار َم
دیده ی ِ بخت به افسانه ی ِ او شد در خواب
کو نسیمی ز عنایت که کند بیدار َم ......
زخم َت
بر دل است
درد َت
بر جان .
بساز َم ؟
ساخته َم .
با زخم ِ زخم َت
دل ِ دل َم
با درد ِ درد َت
جان ِ جان َم
چه کن َد ؟
