و می نویس َم

درد

درد دارَد

و دل َم

زخم

بر

می دارَد.

و می نویس َم

بر جراحات  ِ من

جای  ِ زخمی خالی ست

و جای  ِ رد  ِ خون َش

بر خاک .

و می نویس َم

هر زخمی

ریشه در زخمی دارَد

و این باور  ِ من است

و باورهای  ِ مرا

باور نمی کن َند .

و می نویس َم

اجداد  ِ من

پدران  ِ من َند

پدران  و

پدرانیان  ِ پیروز .

و می نویس َم

نیمی از خود َم را دور ریخته َم

و نیم  ِ دیگر َم

از بی تابی

سوخت .

و می نویس َم

از لرزش  ِ صدای  ِ تو

در خویش فرو می ریز َم

و لیک

نه از بیماری  ِ دل

که از شرم .

و می نویس َم

نادره ای نه حتا

اگر چنگیزه ای

تیموره ای

در تاریخ .....

جهان

این همه

از بردباری تهی نبود .

و می نویس َم

از جراحات  ِ من

زخمی گم است

زخم  ِ زن  ِ تاریخ َم  نه

تاریخ  ِ زن  ِ زخم َم .

و می نویس َم

مادر

مادران

مادرانیان .

و می نویس َم

زن

زنان

زنانیان .

و می نویس َم

آه

آرزو ....